Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Αποδημητικά πουλιά.


Κάθε χρόνο πολλά είδη πουλιών μεταναστεύουν. Ακολουθούν το πανάρχαιο δρομολόγιό τους από το Νότο προς το Βορρά την άνοιξη και το αντίθετο το φθινόπωρο. Είναι τα αποδημητικά πουλιά.
Με τον ερχομό του χειμώνα, η ανεύρεση τροφής(σπόροι, έντομα) γίνεται πολύ δύσκολη. Οι μέρες μικραίνουν και τα πουλιά έχουν λιγότερες ώρες στη διάθεσή τους για να αναζητήσουν τροφή. Για να αποφύγουν το βαρύ χειμώνα, πετούν προς τις νότιες ζεστές χώρες όπου η τροφή είναι άφθονη. Εκεί ξεχειμωνιάζουν. Την άνοιξη επιστρέφουν στην "πατρίδα" τους όπου ζευγαρώνουν, φωλιάζουν, γεννούν αυγά και μεγαλώνουν τα μικρά τους.
Η διαδρομή της μετανάστευσης κάθε άλλο παρά εύκολη και ομαλή είναι. Διαρκεί μέρες ολόκληρες, αφού τα πουλιά έχουν να διανύσουν δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα πετώντας συνήθως με 30-35 χιλιόμετρα την ώρα. Μερικά πουλιά ταξιδεύουν κατά τη διάρκεια της ημέρας και ξεκουράζονται τη νύχτα.
Άλλα προτιμούν να ταξιδεύουν τη νύχτα για λόγους ασφάλειας, ενώ άλλα πετούν ασταμάτητα μέρα νύχτα, οπότε τρώνε και κοιμούνται στον αέρα.
Ορισμένα πουλιά μπορούν να διανύσουν 2-3.000 χλμ. χωρίς στάση!
Τα περισσότερα είδη πουλιών πετούν πολύ ψηλά κατά τη μετανάστευση κι έτσι δύσκολα τα βλέπουμε.
Για ένα τόσο κουραστικό ταξίδι απαιτείται, φυσικά, μεγάλη ποσότητα ενέργειας, την οποία τα πουλιά παίρνουν από το λίπος που έχουν συγκεντρώσει από πριν στο σώμα τους. Πολλές φορές αυτό το λίπος διπλασιάζει το βάρος τους! Αυτό που κυρίως καθοδηγεί τα πουλιά προς το Νότο και πίσω πάλι στον τόπο που γεννήθηκαν είναι το ένστικτο τους.

Πολλά πουλιά έχουν την ικανότητα να "διαβάζουν" το χάρτη του ουρανού σαν τους παλιούς ναυτικούς, ακολουθώντας τον ήλιο, τα αστέρια και τη σελήνη. Έχει επίσης αποδειχθεί πως τα πουλιά αναγνωρίζουν τα μέρη από τα οποία περνούν βάζοντας -όπως κι εμείς- χαρακτηριστικά "σημάδια" στο μυαλό τους: βουνά, ποτάμια, λίμνες κ.ά. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πουλιά έχουν μία μαγνητική αίσθηση και χρησιμοποιούν το μαγνητικό πεδίο της Γης ως οδηγό.

Λένε για τον πελαργό ή λελέκι πως φέρνει χαρά και ευτυχία στο σπίτι που θα χτίσει τη φωλιά του. Φέρνει… τα μωρά, γυρίζει πίσω τον ξενιτεμένο και προστατεύει από τη φωτιά!
Το αγαπημένο πουλί του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη φτάνει στην Ελλάδα το Μάρτιο και φεύγει τον Αύγουστο, για να χειμωνιάσει στην Αφρική. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, οι πελαργοί διανύουν αποστάσεις έως και 20.000 χιλιομέτρων!
Τρέφονται με σκουλήκια, φίδια, σαύρες, βατράχια, αρουραίους, ποντίκια αλλά και έντομα, όπως ακρίδες και γρύλοι. Γεννούν 3-5 λευκά αυγά, τα οποία κλωσούν για ένα μήνα. Οι πελαργοί είναι πολύ στοργικοί γονείς. Στέκουν μέσα στη φωλιά-συνήθως στο ένα πόδι- και προστατεύουν τα μικρά τους από τη βροχή και το δυνατό ήλιο με τις φτερούγες τους.



                                                                                      ΠΑΡΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου